o jeny ile piosenek! Niestety ja już nic nie pamiętam, a to co pamiętałąm to już umieszczone:)

A na obozy harcerskie, zwłaszcza wieczorem to polecam inny "hit" :

Płonie ognisko i szumią knieje,
Drużynowy jest wśród nas.
Opowiada starodawne dzieje;
Bohaterski wskrzesza czas.

O rycerstwie spod kresowych stanic,
O obrońcach naszych polskich granic;
A ponad nami wiatr szumny wieje
I dębowy huczy las.

Już do odwrotu głos trąbki wzywa,
Alarmując ze wszech stron.
Staje wiara w ordynku szczęśliwa,
Serca biją w zgodny ton.

Każda twarz się z uniesieniem płoni;
Każdy laskę krzepko dzierży w dłoni
A z młodzieńczej się piersi wyrywa
Pieśń potężna, pieśń jak dzwon.


Ależ to nastrój tworzyło...Pamięta ktoś?

No jasne! Na obozie śpiewaliśmy to przy ognisku, a wychowawca przygrywał nam na gitarze . Było super !!

z młodości pamietam taką piosenkę:

Tu w dolinach wstaje mgłą wilgotny dzień
Szczyty ogniem płoną stoki kryje cień
Mokre rosą trawy wypatrują dnia
Ciepła które pierwszy słońca promień da

ref.: Cicho potok gada gwarzy pośród skał
O tym deszczu co z chmury trochę wody dał
Świerki zapatrzone w horyzontu kres
głowy pragną wysoko jak najwyżej wznieść

Tęczą kwiatów barwnych połoniny łan
Słońcem wypełniony jagodowy dzban
Pachnie świeżym sianem pokos pysznych traw
Owiec dzwoneczkami cisza niebu gra

ref.: Cicho potok gada...

Serenadą świerszczy kaskadami gwiazd
Noc w zadumie kroczy mroku ścieląc płasz
Wielkim Wozem księżyc rusza na swój szlak
Pozłocistym sierpem gasi lampy dnia

ref.: Cicho potok gada...

Cytat: Agnieszka w Grudzień 12, 2009, 00:17:39 am

A na obozy harcerskie, zwłaszcza wieczorem to polecam inny "hit" :

Płonie ognisko i szumią knieje,
Drużynowy jest wśród nas.
Opowiada starodawne dzieje;
Bohaterski wskrzesza czas.

O rycerstwie spod kresowych stanic,
O obrońcach naszych polskich granic;
A ponad nami wiatr szumny wieje
I dębowy huczy las.

Już do odwrotu głos trąbki wzywa,
Alarmując ze wszech stron.
Staje wiara w ordynku szczęśliwa,
Serca biją w zgodny ton.

Każda twarz się z uniesieniem płoni;
Każdy laskę krzepko dzierży w dłoni
A z młodzieńczej się piersi wyrywa
Pieśń potężna, pieśń jak dzwon.


Ależ to nastrój tworzyło...Pamięta ktoś?

No jasne! Na obozie śpiewaliśmy to przy ognisku, a wychowawca przygrywał nam na gitarze . Było super !!

Też uwielbiałam "Płonie ognisko..."
ale z obozów pamietam jeszcze UŁANÓW, a Wy?


Przybyli ulani pod okienko


Przybyli ulani pod okienko, (bis)
Pukaja, wolaja: "pusc panienko! "(bis)

Zaswiecil miesiaczek do okienka,
W koszulce stanela w nim panienka.

"O Jezu, a cóz to za wojacy?"
"Otwieraj! Nie bój sie to czwartacy!"

"O Jezu! A dokad Bóg prowadzi?"
"Warszawe odwiedzic bysmy radzi.

Gdy zwiedzim Warszawe, juz nam pilno
Zobaczyc to stare nasze Wilno.

A z Wilna juz droga jest gotowa,
Prowadzi prosciutko az do Lwowa.

"O Jezu, a cóz to za mizeria?"
"Otwórz no, panienko! Kawaleria."

Przyszlismy napoic nasze konie,
Za nami piechoty pelne blonie."

"O Jezu! A cóz to za holota?"
"Otwórz panienko! To piechota!"

Panienka otwierac podskoczyla,
Zolnierzy do srodka zaprosila

We wtorek po sezonie

Złotym kobiercem wymoszczone góry,
Jesień w dolinę przyszła dziś nad ranem...
Buki czerwienią zabarwiły chmury,
Z latem się złotym właśnie pożegnałem...

We wtorek w schronisku po sezonie...
W doliny wczoraj zszedł ostatni gość...
Za oknem plucha i kubek parzy dłonie,
I tej herbaty i tych gór mam dość...

Szaruga niebo powoli zasnuwa,
Wiatr już gałęzie potrząsał z liści...
Pod wiatr, pod górę znowu sam zasuwam,
Może w schronisku spotkam kogoś z bliskich...

We wtorek w schronisku po sezonie...
W doliny wczoraj zszedł ostatni gość...
Za oknem plucha i kubek parzy dłonie,
I tej herbaty i tych gór mam dość...

Ludzie tak wiele spraw muszą załatwić,
A czas sobie płynie wolno "panta rei"...
Do siebie tylko już nie umiem trafić,
Kochać - to więcej z siebie dać , czy mniej?

We wtorek w schronisku po sezonie...
W doliny wczoraj zszedł ostatni gość...
Za oknem plucha i kubek parzy dłonie,
I tej herbaty i tych gór mam dość...


hit tegorocznych Bieszczad 

pogoda za oknem wprowadza mnie w melancholijny nastrój i przypomniała mi się piosenka z dawnych lat, pamiętacie:

 Lato z ptakami odchodzi,             
     Wiatr skręca liście w warkocze.       
     Dywanem pokrywa szlaki,               
     Szkarłaty wiesza na zboczach.         

     Przyobleka myśli w kolory,           
     W liści złoto, buków purpurę...       
     Palę w ogniu letnie wspomnienia,       
     Idę wymachując kosturem.             
                                               
          Idę w góry cieszyć się życiem,       
          Oddać dłoniom halnego włosy,         
          W szelest liści wsłuchać się pragnę,   
          W odlatujących ptaków głosy.           

     Słony smak czuję w ustach,
     Dzień spracowany ucieka,
     Anioł zapala gwiazdy,
     Oświetla drogę człowieka.
     
     Już niedługo rozpalę ogień,
     Na rozległej, górskiej polanie.
     Już niedługo szałas przytulny,
     Wśród dostojnych buków powstanie.

          Idę w góry...

Błękit jeziora dokoła,
A tam w oddali gdzieś las.
Słońce i przestrzeń nas woła,
Tutaj więc spędź wolny czas.

ref.
Hej, Mazury, jak wy cudne!
Gdzie jest taki drugi kraj!
Tu zapomnisz chwile trudne,
Tu przeżyjesz życia maj.
Do namiotu od ogniska
Trzeba wracać, pora, czas.
Już nadchodzi nocka bliska.
Hej, Mazury, witam was!

Żeglarz z dziewczyną ze wzgórza
Patrzą na las w głębi wód.
Słońce się w falach zanurza.
Nadchodzi zmierzch, powiał chłód.

ref.
Hej, Mazury, jak wy cudne!...

Piękna jest nasza kraina,
Domy bielutkie jak śnieg,
A nad jeziorem dziewczyna -
Chciałbym z nią przeżyć choć wiek.

ref.
Hej, Mazury, jak wy cudne!...